Wysokie Loty Wyobraźni - Janusz R. KowalczykPełna wspaniałych malarskich metafor, kunsztowna, poetycka proza Brunona Schulza nie do końca poddaje się zabiegom adaptacynjym. Dobrze jednak, że powstają tak udane próby, jak inscenizacja Andrzeja Marii Marczewskiego. Jego wizja wymaga jednak aktywnego współuczestnictwa widza, by mógł - choć przez moment i fragmentarycznie - zetknąć się z bogactwem autorskiej wyobraźni w ukazywaniu światów bezpowrotnie minionych. Przedstawienie jest hołdem pamięci złożonym przez reżysera jednemu z najwybitniejszcyh polskich pisarzy zydowskiego pochodzenia, który zginął w rodzinnym Drohobyczu z reki gestapowca w 1942 r. Poruszająca scena śmierci autora/bohatera zaczyna i kończy widowisko. Jest w nim to, co najbardziej fascynujące w prozie Schulza - żywy kontakt ze wspaniale podawanym słowem. Świetni aktorzy, z Ojcem (Jacek Mąka), Matką (Grażyna Zielińska) i Józiem (Henryk Jóźwiak) na czele, poruszali się w przestrzeni wyznaczonej przez bardziej symboliczne niż konkretne dekoracje i kostiumy. Przedstawienie o niebywałym uroku i wielkiej sile oddziaływania uwodzi widza nie do końca odsłonietymi tajemnicami. Otwiera nowe horyzonty interpretacyjne i zachęca do sięgnięcia po oryginał. Janusz R. Kowalczyk
                  |
